Torbielowate zapalenie pęcherza moczowego

 

Torbielowate zapalenie pęcherza moczowego (cystitis cystica) to patologia błony śluzowej pęcherza moczowego występująca samodzielnie bądź towarzysząca schorzeniom o charakterze zapalnym lub rozrostowym.

Zmiany w postaci torbieli mogą lokalizować się w różnych częściach pęcherza, choć miejscami predylekcyjnymi są zazwyczaj: trójkąt pęcherza moczowego, szyjka oraz okolice ujścia moczowodów.

Etiopatogeneza schorzenia nie jest do końca jasna. W obrazie mikroskopowym zmiany wywodzą się z pączków urotelium, które to wpuklają się do tkanki podśluzowej tworząc tzw. gniazda Brunna w obrębie blaszki właściwej, a następnie ulegają zwyrodnieniu torbielowatemu.

 

Klinicznie zapalenie może przebiegać bezobjawowe lub w formie aktywnej. Objawy towarzyszące nie są specyficzne i najczęściej prezentują się jako przewlekłe nawrotowe zapalenie dolnych dróg moczowych.

Leczenie najczęściej zależy od nasilenia objawów klinicznych. Nierzadko wymaga jednak postępowania chirurgicznego.
Ostateczne rozpoznanie z reguły wymaga badanie HP.

Ryc.1. W prezentowanym przypadku dodatkowo widoczne są cechy infekcji bakteryjnej w postaci artefaktów „ogona komety” (czerwona strzałka).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *