Prostata

 

Prostata u psów jest narządem gruczołowym umiejscowionym w jamie miednicy składającym się z dwóch płatów symetrycznych względem siebie.

Topograficznie narząd znajduje się doogonowo w odniesieniu do szyjki pęcherza moczowego i dobrzusznie w stosunku do prostnicy.

Na zewnątrz prostata otoczona jest hiperechogenną torebką łącznotkankową.

Płaty lewy oraz prawy obejmują (otaczają) hipoechogenną cewkę moczową biegnącą najczęściej centralnie przez obrazowany narząd (rzadziej dogrzbietowo lub dobrzusznie).

Fizjologicznie gruczoł cechuje się stosunkowo jednorodną echogennością o wysyceniu pośrednim pomiędzy wątrobą i śledzioną. W doogonowej części miąższu echogenność ta może być nieznacznie obniżona.

U nie poddanych kastracji młodych psów echostruktura ta jest relatywnie niższa w odniesieniu do psów starszych.

U osobników po kastracji z reguły dochodzi do atrofii narządu, a echogenność miąższu zależnie od stanu narządu maleje, lub wzrasta.

 

Ocena wielkości narządu:

Istnieją naturalnie normy objętości narządu skorelowane z masą ciała psa wymagające zastosowania mniej lub bardziej skomplikowanych wzorów matematycznych.

Z punktu widzenia praktyka przyjmuje się, iż klinicznie u psa o masie ciała 20-25 kg wielkość prostaty jest porównywalna do wielkości orzecha włoskiego z zachowaną symetrią płatów oraz dobrze wyrażoną bruzdą międzypłatową. W literaturze można naturalnie znaleźć różne wymiary prawidłowej prostaty (wykonane u psów uznanych za osobniki zdrowe). Zależnie od masy ciała oraz wielkości grupy badanej (od kilkunastu do kilkudziesięciu osobników) biorąc pod uwagę masę ciała uzyskano średnie wyniki na poziomie:

m.c. 11 kg (wyniki uśrednione)
długość 17mm x szerokośc 26mm

m.c. 17 kg (wyniki uśrednione)
długość 30mm x szerokośc 35mm

m.c. 50 kg (wyniki uśrednione)
długość 51mm x szerokość 38mm x wysokość 31mm

grupa licząca 19 samców uznanych za zdrowe bez uwzględnienia masy ciała (wyniki uśrednione)
długość 30mm x szerokość 31mm

 

Wskazania do badania USG prostaty to najczęściej:
– problemy z oddawaniem moczu
– wycieki z cewki moczowej w szczególności o charakterze krwistym
– puste parcie na kał i/lub mocz
– bolesność tyłobrzusza w badaniu klinicznym
– powiększenie prostaty lub asymetria płatów w badaniu per rectum
– patologie jąder

Badania USG najlepiej przeprowadzić przy użyciu sondy o częstotliwości 7 MHz – 10 MHz. Technika obrazowania najczęściej obejmuję badanie przezskórne.

Głowicę przykładamy w okolicy pachwinowej lewej lub prawej po czym wykonujemy skany w płaszczyznach pionowej i poziomej rotując głowicę.

Rzadziej u psów wykorzystuje się technikę obrazowania transrektalnego.

 

W badaniu USG prostaty zawsze starajmy się ocenić i opisać:

– Wielkość, symetrię oraz echogenność miąższu płatów
– Cewkę moczową w obrębie narządu
– Obecność, charakter i umiejscowienie stwierdzonych zmian patologicznych

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *